Durven of voorzichtig zijn… wat brengt je verder?

Kunstwerkers, artiesten en ondernemers zijn er in alle soorten en maten. Sommigen zijn voorzichtig: ze plannen, rekenen, twijfelen, en nemen pas een beslissing als ze er 100% zeker van zijn. Anderen zijn echte durvers: ze zeggen “ja” nog voor ze weten hóe ze het zullen aanpakken.

Ik zag het vaak bij klanten:

• De fotograaf die zonder twijfelen ‘ja’ zegt op de vraag of hij ook  een promofilm kan maken voor een klant, terwijl hij dat daarvoor nog maar heel weinig gedaan had.
• De ondernemer die impulsief een huurcontract tekent en daardoor twee maanden vroeger de deuren moet openen.
• Of die organisatie die een vaste medewerker ontslaat en dan in een recordtempo moet herorganiseren.
• De cateraar die eerder voor maximaal 500 mensen kookte, maar zonder aarzelen “ja” zegt op een job voor 2700.
• De muzikant die veel goedbetaalde concerten kan spelen, maar toch kiest om te starten met les te geven, en zo met iets nieuws begint.

Durvers komen vaak ver, omdat ze stappen zetten die anderen niet durven nemen.

In de bovenstaande voorbeelden zorgden die soms impulsieve beslissingen trouwens elke keer voor groei en succes, zowel persoonlijk als zakelijk.

Uiteraard is het ook niet de bedoeling dat de durvers een ongeleid projectiel worden.

–> En daar kom ik vaak in beeld als Wingman: ik zorg dat er structuur en houvast is, zodat de sprong vooruit ook écht goed komt.

De voorzichtigen, aan de andere kant, zijn niet minder interessant. Ze bouwen trager, maar vaak steviger. Ook daar kan ik een rol spelen: zorgen dat ze niet stilvallen, maar toch vooruit blijven gaan.

En ikzelf? De laatste maanden heb ik opvallend vaak “ja” gezegd. Gewoon uit goesting en omdat het gewoon stuk voor stuk interessante opportuniteiten waren. Omdat ik voelde dat het tijd was om kansen te grijpen. En eerlijk: dat heeft me veel opgeleverd. Nieuwe projecten, nieuwe kennis,  fijne samenwerkingen, energie.

Betekent dat dat ik nooit twijfel? Natuurlijk niet. Soms steekt er zelfs een beetje imposter syndrome de kop op. “Kan ik dit wel?” Maar dat gevoel verdwijnt meestal snel van zodra ik zie hoe klanten tevreden zijn, hoe projecten slagen en hoe dat “ja” telkens weer deuren opent.

Sowieso is het een belangrijk deel van ondernemen: de balans zoeken tussen durven en voorzichtig zijn. En af en toe beseffen dat een “ja” je verder kan brengen dan je ooit had durven dromen.

En jij? Ben jij eerder een durver, of eerder een voorzichtige?