Mid-summer blues: soms komt het leven ertussen …

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog iets schreef op mijn blog. De zomer is tot nu toe dan ook helemaal anders gelopen dan verwacht, en daardoor verschoof de focus noodgedwongen naar andere zaken.

Ik wist niet goed wat te schrijven, dus besloot ik om eerst even terug te blikken op het voorbije jaar, om vervolgens toch ook even stil te staan bij de recente, moeilijke persoonlijke situatie — en dat met jullie te delen.

Het wordt dus een langer én persoonlijker stuk, maar voel je vooral niet verplicht om verder te lezen…

Tot aan de zomer van 2024 werkte ik regelmatig als freelancer voor een van mijn eerste en trouwste klanten en intussen ook een vriendin: Joke van Kapitän Catering. Naast het zakelijke luik mocht ik ook mee gaan cateren op filmsets, festivals, backstage… Heel fijn werk: sociaal én fysiek, dat ik met veel plezier deed. Zo leerde ik de werking van Kapitän ook beter kennen vanop de vloer. Helaas kreeg ik last van een hardnekkige tenniselleboog die maar niet wilde genezen, waardoor ik het fysieke werk abrupt moest stopzetten.

De vrijgekomen tijd vulde zich snel: ik begon intensiever te schrijven, en startte na de zomer met deze blog. Naast de vaste stroom van nieuwe aanmeldingen en trouwe klanten, kwamen er in het najaar ook twee mooie, nieuwe samenwerkingen bij.

De eerste is met Officium, een boekhoudkantoor in de Gentse regio met veel klanten uit de creatieve sector. Ik help hen niet alleen met het inboeken van Yuki-dossiers, maar mag ook zakelijk advies geven over uiteenlopende onderwerpen die belangrijk zijn voor hun cliënteel.

De tweede samenwerking is er een waar ik ook bijzonder blij mee ben: Cultuurloket. Ik geef er op freelance basis zakelijk advies aan culturele ondernemers.

Dit begon met korte, telefonische gesprekken, maar binnenkort mag ik ook langere, persoonlijke adviesgesprekken voeren. Naast de enorme hoeveelheid kennis die ik hier op korte tijd opdoe, zijn zowel de vaste medewerkers als de freelancers bij Cultuurloket warme, geëngageerde mensen met een hart voor cultuur en haar spelers. De samenwerking is een grote meerwaarde voor mijn werk als Wingman, én het geeft me toegang tot een bijzonder netwerk van specialisten en gewoon fijne mensen tout court.

Daarnaast heb ik het afgelopen jaar ook aan een aantal nieuwe projecten mogen werken, waar ik best trots op ben:

• Birds vzw: een voormalige kindertheatervzw die een nieuwe koers vaart richting sociaal-culturele projecten. Ik begeleidde de statutenwijziging, werkte een nieuwe financiële structuur uit en maakte een aangepaste begroting.
• Juicy’s Agency: een boekingskantoor voor DJ’s, opgericht door Ackim, die een voorkeur heeft voor artiesten die in de eerste plaats muzikant zijn. We bekeken samen de hele werking, maakten een toekomstplan, verduidelijkten de cijfers en stelden een bruikbare begroting op.
• Familiekunde vzw: een kenniscentrum voor genealogie in Vlaanderen, met 21 deelwerkingen en duizenden leden. Ik mocht voor hen een voorstel uitwerken voor een vernieuwde financiële structuur en een toekomstgerichte verdeling van middelen. Een fijne samenwerking, met een resultaat waar ze erg tevreden mee waren.
• Tim Seeker (Tim Van Aelst): Tim, drievoudig Emmy-winnaar, besloot zijn tv-carrière in te ruilen voor de muziek. Met zijn alter ego Tim Seeker staat hij aan het begin van een veelbelovend muzikaal parcours. Ik hielp hem bij het vinden van enkele optredens, en leerde hem kennen als een gedreven, warme en gepassioneerde muzikant en mens.

En zo zijn er nog tientallen samenwerkingen waar ik enorm dankbaar voor ben – en ook trots op ben. Met een speciale vermelding voor de release van de eerste EP van mijn dochter, lola vanderplas. Een plaat uitbrengen is sowieso bijzonder, maar dit project had voor mij ook een extra emotionele lading. Een intense, maar mooie ervaring.

Momenteel lopen er samenwerkingen met onder andere Level Five (organisatie die betaalbare ateliers aanbiedt aan kunstenaars in Brussel), Live DMA (Europees netwerk van concertzalen, clubs en festivals), CAW De Kempen (een grote sociale organisatie) en Compagnie Niks (makers van muzikale, zintuiglijke en interactieve ervaringen voor jonge kinderen).

Maar zoals ik al zei: soms komt het leven – of de dood – er plotseling tussen…

Begin juli kregen we plots slecht nieuws: mijn schoonmoeder, Drika, werd onverwacht opgenomen in het ziekenhuis, en bleek ongeneeslijk ziek. Vanaf dat moment was er nog maar één focus, en stond alles vanzelfsprekend op pauze.

Na een korte ziekteperiode is ze overleden. Nu begint alles stilaan een plek te krijgen binnen de familie, en in het bijzonder bij mijn vrouw Maria en onze kinderen.

De laatste weken waren dus niet eenvoudig. Het kost tijd en moeite om opnieuw focus en energie te vinden.

En dan is er nog de wereld om ons heen. De aanhoudende ellende lijkt almaar ondraaglijker te worden, met als intriest dieptepunt de situatie in Gaza. De afwisseling van afschuw, verdriet, frustratie en woede die ik telkens opnieuw voel bij het lezen of zien van nieuws, maakt het soms moeilijk om nog relevantie te zien in wat ik (of wij) hier dagelijks doen.

En toch…

Juist daardoor voel ik nog sterker de noodzaak van creativiteit, kunst, en het vermogen om anders naar de wereld te kijken. Hoe het nu gaat, is duidelijk niét hoe het moet.

Het is net nu belangrijker dan ooit om zij die het anders willen aanpakken, te ondersteunen. Weg van het puur kapitalistische, winstgedreven denken en doen. Er zijn andere manieren, en die zijn nodig. Dus ik doe verder. Met overtuiging.

Merci voor alle steun die ik keer op keer krijg van zovelen onder jullie….

Dave